วันนี้..เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง
จนคิดว่าเราขาดไม่ได้..
แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป..
สักวันเราจะรู้ว่า..สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้.
เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา
ไม่ใช่..ทั้งหมดของชีวิตเรา...

วันหนึ่ง..หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่
ที่เราคิดว่าเราพึงใจ..ปรารถนา..ต้องการ..ขาดไม่ได้
เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก...

เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า..
ความผูกพันกับสิ่งใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง
จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ
อย่าได้ไปยึดติด อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตหลุ่มหลง...
คิดเสียว่า.เราโชคดี.ที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก

ความผูกพัน..ก็เหมือนกับความรัก..
หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก
หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก
เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก
แต่ความผูกพันที่ว่า.ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเอง
ไว้กับสิ่งนั้น..เพราะคนทุกคน ย่อมผูกพันกับหลายๆ สิ่ง
เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ
ในยามเช้า..เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม
พออากาศร้อนหน่อย..เราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ
บางครั้งที่เราไม่สบาย..เราอาจต้องการน้ำอุ่น
ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ..ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ
ในเวลาที่แตกต่างกัน...ตามความเหมาะสม..
หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ
แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที.ในแก้วใบเดียวกัน..
เราก็จะพบว่า..แก้วใบนั้น..ก็จะร้าว..แล้วเริ่มแตก

ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา..
ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่ง..ไม่ผิด
ถ้าเราค่อย ๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง
ให้กลับคืนในเวลาที่ควร
เพราะอย่างน้อยที่สุด..เราก็มีโอกาส..ได้ผูกพัน...
ซึ่งก็เหมือนเราได้มีโอกาส..ได้รัก นั่นเอง

ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น
คือ........ความรัก

ถ้าคุณเศร้า เหงา คิดถึงเค้าอยากเจอ พูดคุย
คือ.........ความรัก

ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใคร ๆ ที่ไม่ใช่คุณ
คือ.........ความใคร่ อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียว

ถ้าคุณเมามาย เค้าลูบหลังไหล่ ดูแล
คือ.........ความรักที่บริสุทธิใจ

ถ้าคุณเมามาย เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย
คือ..........ความใคร่จากเค้าของคุณ

ถ้าคุณเข้าหา แต่เค้าหนี...
คือ......... ความใคร่ ที่หมดเยื่อใยแล้ว

ถ้าคุณหนี แต่เค้าวิ่งตามมา
คือ..........ความรักที่ยังไม่มีจุดจบ

ถ้าคุณร้องให้ ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ
คุณคือคนโง่ และบ้า อย่างน่าอาย

แต่ถ้าคุณพอใจ...จงรัก และ มอบความรัก
ให้กับเค้า แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม
จงดีใจที่ได้รักซะวันนี้..
ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า

จงภูมิใจที่มีความใคร่ เสน่หา
เพราะมันจะไม่ย้อนกลับมาหาอีกต่อไป....

เริ่มต้นวันใหม่..แต่ไม่สดชื่นเหมือนเก่าเลย ง่ะ

เมื่อวันเสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา

ได้ไปชะอำ กับเพื่อนๆ

แต่ไม่หนุกอย่างที่คิดเท่าไร

เพราะอะไรก้อไม่รู้สิ

ความรู้สึก บางอย่าง

คงคิดถึงเทอมากเกินไป

ทั้งๆที่ตัวจริงก็อยู่ข้างๆ

ทำไมนะ ก้อยังเหงาๆ อยู่ดี

คงเป็นเพราะฉัน ..รักเทอ..

จริงๆ ซะแล้วสิ

ขาดเทอไป ก็คงเศร้า น่าดู

แต่จะให้ทำยังได้ละ..

เบื่อตัวเองเหมือนกัน

สับสนไปหมด

คนนึ่งก็รัก อีกคนก็ห่วง

และแคร์มาก

สำหรับความเป้นจริงแล้ว

มันทำไม่ได้จิงๆ

ที่จะให้เลือกใครสักคน...

..อยากจะบอกว่าขอโทดเทอจิงๆ..

ขอระบายหน่อยนะ..

วันนี้ ตอนบ่าย เข้าไปเช็คเงินในบัญชีผ่านเน็ต

ปรากฎว่าเงินหายปัย สามร้อย

เกิดความสงสัย ขึ้นมากมาย

เงินหายไปได้ไง วันนี้

กดเงินไปแค่ นึ่งพันบาท

เลยไปธนาคารซะเลย เพื่อให้หายข้องใจ

เช็คไป เช็คมา กลายเป็นว่า

มีกดเอาบัตรเราไปกดเงินซะงั้น

ในช่วงเวลา ห้าทุ่ม

เรายังนอนหลับปุ๋ยอยู่เลย ในช่วงเวลานั้น

เช็คตู้ว่าเป็นแถวไหน

กลายเป็นว่าแถวบ้านเราอีกตะหาก

ยังงี้จะให้สงสัยอะ

ถ้าไม่ใช่....แง้ แง้ ไม่อยากคิดเลย

ไม่น่าจะเป็นไปได้

คนที่เรารัก และไว้ใจที่สุด

คงไม่ทำแบบนี้

แต่ถ้ามันเป็นความจิงแล้วละก้อ

เราเสียความรู้สึกนะ มากมายเลยละ

หวังว่าคงไม่ใช้เทอนะ

ขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย

แต่ก้อช่างเถอะเงินแค่ สามร้อย

( แต่เดือนที่แล้วก้อหายง่ะ )

คิดว่าทำบุญ ทำทานเนอะ

ไม่อยากให้ความสำพันธ์เราต้องขาดสะบั้นลงเพราะ

เพราะเรื่องนี้...